Choroba Parkinsona

[Głosów:0    Średnia:0/5]

(Parkinsonizm; drżączka poraźna) Choroba Parkinsona, inaczej określana parkinsonizmem albo drżączką poraźną (paraly-sis agitans), to schorzenie mózgu objawiające się pomału postępującą sztywnością mięśni, równomiernym drżeniem plus zaburzeniami chodu i stabilności. Przyczyna choroby nie jest znana, nie ma też efektywnej metody leczenia, która zapewniałaby wyzdrowienie. Pierwsze objawy zachodzą zazwyczaj między 50. a 65. rokiem życia. W chorobie tej dochodzi do obumierania komórek zawierających barwnik zwany melaniną (ten sam, który nadaje barwę skórze). W parkinsonizmie zmniejsza się w mózgu zwartość dopaminy – związku chemicznego przekazującego dane między komórkami nerwowymi, wskurpk rregn zachodzą charakterystyczne objawy choroby. W pierwszej chwili pacjent może zauważyć tylko dyskretne drgawki ręki lub nogi albo posiadać uczucie zesztywnienia mięśni, utrudniającego sprawne wykonywanie ruchów. W szeregu przypadków wczesnymi symptomami są również: zubożenie mimiki twarzy, wyrażające się w jej maskowatości, oraz spowolnienie plus zniekształcenie mowy. W miarę postępu choroby drżenie się nasila, ruchy sprawiają coraz większą trudność, chory może iść jedynie małymi, drobnymi kroczkami. Demencja występuje u 1/3 chorych.

Badania diagnostyczne

Lekarz przeprowadza dokładne badanie neurologiczne, analizując charakterystyczne dreszcze, chód drobnymi kroczkami, zakłócenia równowagi i postawy. Bada także odruchy, siłę mięśni, bada stan psychiczny i potencjał intelektualne pacjenta pod kątem możliwego otępienia. Zleca również często wykonanie podstawowych badań biochemicznych krwi, tomografii komputerowej czy też rezonansu magnetycznego głowy.

Leczenie

W pierwszym okresie choroby, przy niedużym nasileniu objawów, można nawet powstrzymać się od leczenia. Później jednak, w miarę wzrastania objawów, podaje się leki przeciwcholinergiczne, które niechybnie zmniejszają zaburzenia biochemiczne połączone z niedoborem dopaminy w mózgu. Preparaty te wypada przyjmować w małych dawkach, bowiem w większych przynoszą takie niepożądane skutki, jak suchość w ustach i zatwardzenia. Preparaty blokujące receptory beta-adrenergiczne, np. propranolol, mogą zmniejszać drgawki. Wraz z przebiegiem choroby rozpoczyna się leczenie preparatami zwiększającymi zwartość dopaminy w mózgu. Sama dopamina nie może być podawana jako lekarstwo, ale amantadyna mobilizuje jej wyzwalanie z zakończeń nerwowych. Także lewodopa – lek przyjmowany doustnie, ulega w organizmie transformacji w dopaminę. Niestety, z początku bardzo duża efektywność lewodopy stopniowo maleje, a w przypadku leczenia dużymi jej dawkami przebiegają niepożądane objawy uboczne, takie jak mdłości, wymioty i zakłócenia rytmu serca. Aplikowanie lewodopy w pełni z karbi-dopą lub selegiliną gwarantuje zmniejszenie dawek lewodopy i tym samym złagodzenie skutków ubocznych. Mniej dotkliwe objawy niepożądane daje także karbidopa o opóźnionym działaniu – Sinemet CR. Środkami, które mogą wspomagać aktywność lewodopy, są: benztropina, bromokryptyna dodatkowo pergolid. W szczególnych wypadkach rozważa się neurochirurgiczne leczenie choroby Parkinsona. Nową metodą leczenia choroby Parkinsona jest wszczepianie do mózgu komórek płodowych produkcyjnych dopaminę – zabieg budzący nadzwyczaj wiele kontrowersji, m.m. natury moralnej, bowiem do przeszczepu używa się materiału z płodów ludzkich otrzymanych podczas aborcji.

  Jak szybko myśleć, nie tracąc szczęśliwego umysłu ani możliwości zatrzymania się?

Inne metody leczenia

Metody opcjonalne bywają użyteczne jako zwiększające efektywność leczenia konwencjonalnego. Kontemplacja
Stany stresu i napięcia emocjonalnego nasilają symptomy parkinsonizmu, skutkiem tego wszelkie metody relaksacyjne mają pomyślny wpływ na objawy choroby. Splatanie metod jogi, medytacji i tai chi może osłabiać sztywność mięśni i wzmacniać sprawność ruchów.

Leczenie dietą

Wyniki poniektórych badań naukowych sugerują, że w chorobie Parkinsona wartościowe bywa ograniczenie ilości konsumowanego białka.
Terapia zajęciowa i terapia ruchowa
Należycie wyszkoleni terapeuci uczą pacjentów, jakim sposobem radzić sobie z akcjami dnia powszedniego. Prezentowane ćwiczenia chorzy mogą robić potem sami w domu.

Inne objawy parkinsonizmu

Objawy pokrewne do występujących w chorobie Parkinsona zdarzają się u pacjentów długotrwale leczonych lekami psychotropowymi. Trudne zespoły parkinsonowskie spostrzegano też u narkomanów, którzy wstrzykiwali sobie heroinę zanieczyszczoną MPTP, substancją powstającą na skutek niewłaściwej produkcji tego narkotyku.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*