Choroba Parkinsona

[Głosów:0    Średnia:0/5]

(Parkinsonizm; drżączka poraźna) Choroba Parkinsona, inaczej określana parkinsonizmem albo drżączką poraźną (paraly-sis agitans), to schorzenie mózgu objawiające się pomału postępującą sztywnością mięśni, równomiernym drżeniem plus zaburzeniami chodu i stabilności. Przyczyna choroby nie jest znana, nie ma też efektywnej metody leczenia, która zapewniałaby wyzdrowienie. Pierwsze objawy zachodzą zazwyczaj między 50. a 65. rokiem życia. W chorobie tej dochodzi do obumierania komórek zawierających barwnik zwany melaniną (ten sam, który nadaje barwę skórze). W parkinsonizmie zmniejsza się w mózgu zwartość dopaminy – związku chemicznego przekazującego dane między komórkami nerwowymi, wskurpk rregn zachodzą charakterystyczne objawy choroby. W pierwszej chwili pacjent może zauważyć tylko dyskretne drgawki ręki lub nogi albo posiadać uczucie zesztywnienia mięśni, utrudniającego sprawne wykonywanie ruchów. W szeregu przypadków wczesnymi symptomami są również: zubożenie mimiki twarzy, wyrażające się w jej maskowatości, oraz spowolnienie plus zniekształcenie mowy. W miarę postępu choroby drżenie się nasila, ruchy sprawiają coraz większą trudność, chory może iść jedynie małymi, drobnymi kroczkami. Demencja występuje u 1/3 chorych.

Badania diagnostyczne

Lekarz przeprowadza dokładne badanie neurologiczne, analizując charakterystyczne dreszcze, chód drobnymi kroczkami, zakłócenia równowagi i postawy. Bada także odruchy, siłę mięśni, bada stan psychiczny i potencjał intelektualne pacjenta pod kątem możliwego otępienia. Zleca również często wykonanie podstawowych badań biochemicznych krwi, tomografii komputerowej czy też rezonansu magnetycznego głowy.

Leczenie

W pierwszym okresie choroby, przy niedużym nasileniu objawów, można nawet powstrzymać się od leczenia. Później jednak, w miarę wzrastania objawów, podaje się leki przeciwcholinergiczne, które niechybnie zmniejszają zaburzenia biochemiczne połączone z niedoborem dopaminy w mózgu. Preparaty te wypada przyjmować w małych dawkach, bowiem w większych przynoszą takie niepożądane skutki, jak suchość w ustach i zatwardzenia. Preparaty blokujące receptory beta-adrenergiczne, np. propranolol, mogą zmniejszać drgawki. Wraz z przebiegiem choroby rozpoczyna się leczenie preparatami zwiększającymi zwartość dopaminy w mózgu. Sama dopamina nie może być podawana jako lekarstwo, ale amantadyna mobilizuje jej wyzwalanie z zakończeń nerwowych. Także lewodopa – lek przyjmowany doustnie, ulega w organizmie transformacji w dopaminę. Niestety, z początku bardzo duża efektywność lewodopy stopniowo maleje, a w przypadku leczenia dużymi jej dawkami przebiegają niepożądane objawy uboczne, takie jak mdłości, wymioty i zakłócenia rytmu serca. Aplikowanie lewodopy w pełni z karbi-dopą lub selegiliną gwarantuje zmniejszenie dawek lewodopy i tym samym złagodzenie skutków ubocznych. Mniej dotkliwe objawy niepożądane daje także karbidopa o opóźnionym działaniu – Sinemet CR. Środkami, które mogą wspomagać aktywność lewodopy, są: benztropina, bromokryptyna dodatkowo pergolid. W szczególnych wypadkach rozważa się neurochirurgiczne leczenie choroby Parkinsona. Nową metodą leczenia choroby Parkinsona jest wszczepianie do mózgu komórek płodowych produkcyjnych dopaminę – zabieg budzący nadzwyczaj wiele kontrowersji, m.m. natury moralnej, bowiem do przeszczepu używa się materiału z płodów ludzkich otrzymanych podczas aborcji.

Inne metody leczenia

Metody opcjonalne bywają użyteczne jako zwiększające efektywność leczenia konwencjonalnego. Kontemplacja
Stany stresu i napięcia emocjonalnego nasilają symptomy parkinsonizmu, skutkiem tego wszelkie metody relaksacyjne mają pomyślny wpływ na objawy choroby. Splatanie metod jogi, medytacji i tai chi może osłabiać sztywność mięśni i wzmacniać sprawność ruchów.

Leczenie dietą

Wyniki poniektórych badań naukowych sugerują, że w chorobie Parkinsona wartościowe bywa ograniczenie ilości konsumowanego białka.
Terapia zajęciowa i terapia ruchowa
Należycie wyszkoleni terapeuci uczą pacjentów, jakim sposobem radzić sobie z akcjami dnia powszedniego. Prezentowane ćwiczenia chorzy mogą robić potem sami w domu.

Inne objawy parkinsonizmu

Objawy pokrewne do występujących w chorobie Parkinsona zdarzają się u pacjentów długotrwale leczonych lekami psychotropowymi. Trudne zespoły parkinsonowskie spostrzegano też u narkomanów, którzy wstrzykiwali sobie heroinę zanieczyszczoną MPTP, substancją powstającą na skutek niewłaściwej produkcji tego narkotyku.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*